وقتي ارزها فرو مي ريزند

نظام پولي بين الملل صرفاً بر روي دو ارز قرار گرفته است: دلار و يورو. اين دو حدود 90 درصد ذخاير ارز خارجي را كه دولت ها و بانك هاي مركزي نگهداري مي كنند به خود اختصاص داده اند. همچنين اين دو ارز حدود 80 درصد ارزش حق برداشت ويژه (SDR) يعني ذخاير دارايي هايي كه در مبادلات بين صندوق بين المللي پول و اعضاي آن بكار مي روند را تشكيل مي دهند. بيش از از مجموع اوراق بهادار بدهي به ارز خارجي به دلار يا يورو است. اين دو با يكديگر حدود كل تجارت در بازار ارزهاي خارجي سراسر جهان را نيز تشكيل مي دهند. آنها روان كننده هاي اصلي تجارت و ماليه جهاني هستند. اگر اين دو ارز در اين مقياس گسترده مورد قبول واقع نشده بودند، اقتصاد جهاني نمي توانست سطح كنوني تجارت و سرمايه گذاري بين المللي را داشته باشد. به همين دليل معضلاتي كه هم اكنون پيش روي اين دو ارز قرار دارد بسيار هشداردهنده است. تحليلگران و سرمايه گذاران امروز بيش از هر زمان ديگر در سال هاي اخير درباره ثبات دلار و يورو و نيز نظام پولي بين المللي وابسته به آنها ابراز ترديد مي كنند.