بررسي ارتباط ميان بهره وري و رشد بخش نفت در اقتصاد ايران

The Relationship between Total FactorProductivity and Oil Growth

هدف از اين مقاله محاسبه ي رشد بهره وري بخش نفت و يافتن جهت ارتباط ميان رشد بهرهوري و رشد بخش نفت در اقتصاد ايران است. بر اين اساس پس از محاسبه ي رشد بهرهوري بخش نفت طي دوره ي زماني 86-1360 و مرور بررسي مباني نظري و مطالعات تجربي انجام شده در زمينه ي ارتباط ميان بهره وري و رشد، به بررسي رابطه ي علّي ميان رشد بهرهوري و رشد بخش نفت، با استفاده از تكنيك آزمون ريشه ي واحد و هم انباشتگي در چارچوب روش خود رگرسيون برداري و بردار تصحيح خطا، پرداخته شده است. بر اساس برخي از نتايج، وجود رابطه ي مثبت ميان رشد بهرهوري و رشد بخش نفت در ايران با عليت گرنجري از طرف رشد بهرهوري به رشد بخش نفت تاييد شده است.

This paper examines the relationship between productivity growth and oil growth during the period of 1981-2007. It first, reviews the theoretical and empirical a literature and measures productivity growth in Iranian oil sector. The paper also examines the causal link between productivity growth and oil growth in Iran using unit root and co- integration techniques within a bi-Variate Vector Auto – Regressive (bVAR) and Vector Error Correction (VEC) framework. The results revealed a positive relationship between productivity growth and oil growth in Iran. The causation is directed from productivity growth toward oil growth.