نقش ترانزيت خارجي در توسعه روابط بازرگاني ايران با كشورهاي آسيايي مركزي فرصت‌ها و چالش‌ها

the role of transit in trade relations of iran with centerral asian countries

حمل‌و‌نقل و ترانزيت را مي‌توان به عنوان يكي از مهم‌ترين اركان و زيرساخت‌هاي تجاري براي توسعه صادرات،كسب درآمدهاي ارزي،ايجاد ارزش افزوده، ايجاد فرصت‌هاي شغلي، رشد و توسعه اقتصادي، افزايش امنيت ملي، تقويت مناسبات بازرگاني، امنيتي و همگرايي اقتصادي و سياسي با كشورهاي منطقه به شمار آورد. موقعيت ممتاز جغرافيايي، همسايگي با 15 كشور منطقه با امكان صادرات و واردات متنوع، توان اتصال همسايگان شمالي و كشورهاي آسياي مركزي به همسايگان جنوبي،كشورهاي آفريقايي و آب‌هاي آزاد، جمعيت قابل توجه و توليدات متنوع همسايگان شمالي از جمله پنبه، غلات و نياز همسايگان جنوبي به اين محصولات و مزيت هاي ترانزيتي مسير ايران از جمله كوتاهي، امنيت و ارزاني نسبت به ساير رقبا، همگي بيانگر امكان استفاده از 50 درصد ظرفيت خالي ترانزيتي مي باشد. علاوه بر توانمندي هاي عنوان شده،استفاده از ابزارهاي مديريت بازاريابي و راهبردي توسط مديران مسيول با توجه به خواسته ها، نيازها و رفع مشكلات مشتريان ترانزيتي كشور جهت افزايش انگيزه مشتريان در انتخاب مسير ترانزيتي ايران، تدوين راهبردهاي كوتاه‌مدت و بلند‌مدت از جمله گسترش كريدورهاي ترانزيتي كشور از طريق پررنگ نمودن جايگاه كريدور شرق به غرب با اتصال مسير جاده اي و راه آهن ايران به كشور چين از مسير كشورهاي افغانستان، تاجيكستان و قرقيزستان علاوه بر خروج از انحصار ترانزيتي كشورهاي تركمنستان و ازبكستان در آسياي مركزي موجب كاهش هزينه‌هاي ترانزيتي، كاهش مشكلات صادركنندگان ايراني در ترانزيت كالا به كشورهاي مذكور، افزايش سهم ترانزيتي كشور و در نتيجه رشد و توسعه روابط اقتصادي و بازرگاني ايران با كشورهاي منطقه خواهد گرديد.