مقايسه بيهوشي عمومي با بيحسي نخاعي از نظر ميزان خونريزي حين عمل نفروليتوتريپسي جلدي

Percutaneus nephrolithotripsy bleeding in the spinal anesthesia versus general anesthesia

زمينه و هدف: روش نفروليتوترپسي جلدي هم اكنون به عنوان يك روش متداول براي خارج ساختن سنگ هاي كليوي و قسمت فوقاني ميزناي بكارميرود. جهت انجام نفروليتوترپسي جلدي دو روش بيهوشي عمومي و بيحسي نخاعي مورد استفاده قرار ميگيرد. در اين مطالعه سعي شده است دو روش بيهوشي عمومي و بي حسي نخاعي از نظر ميزان حجم خونريزي و نياز به تزريق خون به عنوان يك عامل مهم در انتخاب نوع روش بيهوشي در انجام اين جراحي مورد ارزيابي قرار گيرند. روش مطالعه: مطالعه حاضر بصورت يك كارآزمايي باليني تصادفي شده طراحي و اجرا شد . نمونه گيري از بيماران كانديداي نفروليتوترپسي جلدي در بيمارستان شهيد هاشمي نژاد انجام شد كه به روش تصادفي بلوكي ، در دو گروه بيهوشي عمومي و بيحسي نخاعي قرار گرفتند . در گروه بي حسي نخاعي براي بيماران 3 ميلي ليتر 0% در نظر گرفته شد. در گروه بيهوشي عمومي، القا بيهوشي با تيوپنتال بود و انفوزيون پروپوفول / بوپي واكايين 5 جهت نگهداري بيهوشي گذاشته شد. در پايان ميزان خونريزي و نياز به تزريق خون سنجش و ثبت شد. يافته ها: 40 نفر در هر گروه مورد مطالعه قرار گرفتند. متوسط ميزان خونريزي در گروه بيهوشي عمومي بطور 7%) در گروه بيهوشي / هم چنين 3 بيمار ( 5 .(p < 0/ معنيداري بيش از بيماران گروه بيحسي نخاعي ب ود ( 001 عمومي، نياز به تزريق خون پيدا كردند، اين در حالي است كه در گروه بيحسي نخاعي هيچ موردي نياز به تزريق كمتر از بيماران گروه (p < 0/ خون نداشت. درد بعد از عمل هم در گروه بيحسي نخاعي با اختلاف معنيداري ( 001 بيهوشي عمومي ميباشد. نتيجه گيري: يافتههاي اين مطالعه نشان داد بي حسي نخاعي در مقايسه با بيهوشي عمومي در بيماران كانديداي نفروليتوترپسي جلدي سبب كاهش ميزان خونريزي تا 50 درصد و شدت درد پس از عمل جراحي شده است و احتمالاٌ ميتواند ميزان نياز به تزريق خون و مسكنهاي مخدري را كاهش دهد.

tones. This procedure can be performed under general or spinal anesthesia. In this study we evaluated amount of Bleeding and transfusion needs between two mentioned anesthesia routes. Methods and materials: A total of 80 ASA I-II patients undergoing PCNL were randomly allocated to receive spinal anesthesia (3 ml bupivacain % 0. 5) or general anesthesia which was induced with Thiopentone and maintained with propofol. Estimated blood loss and transfusion rates, postoperative pain (scored from 0 to 10 on a visual analog scale), in two groups were recorded separately then collected data were analyzed by SPSS13 software. Results: Mean blood loss was 262±113.8 ml & 148.1±55.8 ml in general & spinal group, respectively. There is meaningful difference between two groups (p < 0.001). Rate of transfusion was 7.5 % in general group & no one in spinal group .The spinal group had better patient satisfaction and lower pain scores (p < 0.001). Post operative pain after 1 hr (VAS) was 4.2± 1.0.1 & 2.3± 0.9 in general group & in spinal group respectively. Conclusion: Spinal anesthesia decreased blood loss versus general anesthesia up to 50%, and had less postoperative pain score and is an attractive alternative to general anesthesia in these patients