اثر پالماتين هيدروكلرايد بر اختلالات شناختي موش‌هاي صحرايي ديابتي‌شده با استرپتوزوتوسين

Effect of palmatine hydrochloride on cognitive dysfunction in streptozotocin-induced diabetic Rats

زمينه و هدف : بيماري ديابت منجر به بروز اختلالات شناختي، يادگيري و حافظه‌اي مي‌شود. پالماتين هيدروكلرايد، آلكالوييدي ايزوكينولين است كه داراي آثار فارماكولوژيكي متعدد از جمله اثر ضدديابت و آنتي‌اكسيدان است. اين مطالعه به منظور تعيين اثر پالماتين هيدروكلرايد بر اختلالات شناختي موش‌هاي صحرايي ديابتي شده با استرپتوزوتوسين انجام شد. روش بررسي : اين مطالعه تجربي روي 32 سر موش صحرايي نر نژاد ويستار با وزن تقريبي 40±240 گرم انجام شد. موش‌ها به‌طور تصادفي به چهار گروه 8 تايي كنترل ديابتي، ديابتي تيمار شده با پالماتين‌هيدروكلرايد، كنترل سالم و غيرديابتي تيمارشده با پالماتين هيدروكلرايد تقسيم شدند. ديابت با تزريق داخل‌صفاقي استرپتوزوتوسين با دوز mg/kg 55 القا گرديد. يك هفته پس از تزريق استرپتوزوتوسين، تيمار روزانه با پالماتين‌هيدروكلرايد با دوز mg/kg/bw 10 به مدت شش هفته به صورت زيرجلدي انجام گرديد. با نمونه‌گيري از سياهرگ دمي ميزان قند خون در هفته‌هاي 1 ، 3 ، 5 و 7 پس از تزريق استرپتوزوتوسين سنجش شد. در پايان، گروه‌ها با آزمون‌هاي رفتاري شناخت فضايي (spatial recognition) و شناخت اجسام (objective recognition) مورد ارزيابي قرار گرفتند. داده‌ها با نرم‌افزار آماري prism-5.0 و آزمون‌هاي one way ANOVA و Tukeyتجزيه و تحليل شدند. يافته‌ها : در آزمون شناخت فضايي، تعداد ورود حيوان به بازوي جديد Y maze در گروه ديابتي تيمارشده با پالماتين هيدروكلرايد در هر دو هفته ششم و هفتم افزايش آماري معني‌داري نسبت به گروه ديابتي داشت (05/0P < ). تعداد ايستادن در بازوي جديد نيز در هفته ششم و هفتم افزايش آماري معني‌داري نسبت به گروه ديابتي نشان داد (05/0P < ). در آزمون شناخت اجسام نيز گروه ديابتي تيمارشده با پالماتين هيدروكلرايد، در تعداد بررسي جسم جديد، افزايش آماري معني‌داري نسبت به گروه ديابتي نشان دادند (05/0P < ). نتيجه‌گيري : نتايج اين مطالعه نشان داد كه تجويز پالماتين هيدروكلرايد با دوز mg/kg/bw 10 روزانه به مدت شش هفته منجر به بهبود اختلالات شناختي از جمله حافظه و يادگيري در موش‌هاي صحرايي ديابتي شده با استرپتوزوتوسين مي‌شود.

Background and Objective: Recent studies have shown that diabetes induced cognitive dysfunction and impairs learning and memory. Palmatine is an isoquinoline alkaloid, and has multiple pharmacological effects, including anti-diabetic and antioxidant activity. This study was conducted, to evaluate the effect of Palmatine on learning and spatial memory impairment in STZ-induced diabetic rats. Materials and Methods: This experimental study was conducted on the male Wistar rats (n=32) with approximate weight of 240±40 grams. The rats were randomly allocated and were divided into 4 groups (n=8): Control, Palmatine-treated non-diabetic, diabetic and Palmatine-treated diabetic groups. Diabetes was induced by STZ administration at the dose of 55 mg/kg through intraperitoneal route. Palmatine hydrochloride was administered subcutaneous at doses of 10 mg/kg/day 1 week after STZ injection for a period of 6 weeks. Blood samples were taken from the tail vein 1, 3, 5, 7 weeks after STZ injection to measure blood glucose levels. Behavioral tests including spatial recognition and objective recognition were performed at the end of study. Data were analyzed by using Prism-5, one way ANOVA and Tukey tests. Results: In spatial recognition test, the number of entrance in new arm of the Ymaze, in the Palmatine-treated groups significantly increased in compare to diabetic group in both sixth and seventh weeks (P < 0.05). Number of rearing in new arm significantly increased in sixth and seventh weeks, compare to the diabetic group (P < 0.05). The number of recognition novel objects in the Palmatine-treated diabetic group significantly increased in compare to diabetic group (P < 0.05). Conclusion: Palmatine hydrochloride administration for 6 weeks improves cognitive dysfunction in streptozotocin-induced diabetic rats.