انقلاب اسلامي و جهاني‌شدن

Islamic Revolution and Globalization

در سال‌هاي پاياني قرن بيستم دنيا شاهد ظهور انقلاب اسلامي در كشور ايران بود. اين انقلاب بر پايه اصول و ارزش‌هاي زير شكل گرفت: اعتقاد به الهي‌بودن مبدا و مقصد انقلاب، تاكيد بر اراده و آزادي انسان‌ها در چارچوب مشيت الهي، تاكيد بر اسلام به مثابه شيوه زندگي تمام‌عيار، اعتقاد به ضرورت مبارزه توامان با صاحبان زر و زور و تزوير، لزوم تحقق عدالت اجتماعي و گسترش معنويت به عنوان دو ركن ضروري و لاينفك انقلاب اسلامي و مخاطب قرار دادن آحاد جامعه بشري به دور از هرگونه تعلق مذهبي، قومي و نژادي و زباني. انقلاب اسلامي در حالي سه دهه از عمر خويش را پشت سر گذارده كه پس از مواجهه با چالش‌هاي گوناگون، هم‌اكنون با موج بلند و فرآيند پيچيده و پويايي به نام جهاني‌شدن روبه‌رو شده است. اهميت اين فرآيند به گونه‌اي است كه به نظر مي‌‌رسد سرنوشت بسياري از نظام‌هاي سياسي، مكاتب فكري و جنبش‌هاي اجتماعي به چگونگي تعامل و مواجهه آنها با اين فرآيند بستگي خواهد داشت.

As the 20th century was coming to an end, the world was witness to the Islamic Revolution of Iran. This revolution was based on the following principles and values: emphasis on Islam as an overarching way of life, believing in the necessity of fighting the bullies and arrogant powers, necessity of administering social justice and spreading spirituality as two indispensable pillars of the Islamic Revolution, and addressing the entire human society regardless of their religious, ethnic, racial and linguistic affiliations. The Islamic Revolution has gone through three decades of its life and is now faced with the big wave and complicated process of globalization. This phenomenon is so important that the fate of many political systems, schools of through and social movements will depend on the way they choose to interact with it.