بررسي روابط خارجي شروانشاهان دربندي(سلاله دوم 945 -780 هـ.ق/ 1538- 1378 م)

آغاز حكومت سلاله دوم شروانشاهان دربندي در شروان، با يورشهاي تيموري هم زمان بود. شيخ ابراهيم دربندي (821-780ه.ق-1418-1378م)، بنيان گذار سلسله محلي مذكور و دو تن از جانشينان او توانستند با تنظيم روابط خارجي، بيش از يك قرن دولت محلي شروان را در مقابل امپراتوري هاي قدرتمند تيموري و تركمن ها محافظت كنند. شيخ ابراهيم به حاكميت تيمور گردن نهاد و خليل الله نيز، هم با تيموريان و هم آق قويونلوها رابطه دوستانه اي برقرار كرد. فرخ يسار، جانشين خليل الله از تابعيت تيموريان سرباز زد و به تدريج به قرابت سياسي و سببي با آق قويونلوها روي آورد. سرانجام ضعف روزافزون مهمترين متحد شروانشاه، يعني آق قويونلوها و نيز قدرت پوياي معنوي – دنيوي شيوخ صفويه در سال945ه.ق/1538م. به دوره درخشان روابط خارجي آن دولت محلي و عمر خاندان دربندي خاتمه داد. اين تحقيق در پي اثبات اين فرضيه است كه در اين دوره سياست خارجي شروانشاهان دربندي در قبال دولت ها و امپراتوري هاي بزرگ منطقه تا حد زيادي مثبت و سازنده بوده است.