بررسي نقش ابعاد ساختاري و ارتباطي سرمايه اجتماعي در تبيين مشاركت سياسي (مطالعه موردي دانشجويان دانشگاه اصفهان)

A Study on the Role of Structural and Communicational Dimensions of Social Capital in Political Participation Investigation (Case Study: Students of the University of Isfahan)

بررسي‌هاي انديشمندان نشان مي‌دهد كه پيوندها و تعاملات اجتماعي، تاثير مثبتي بر رفتار سياسي بر جاي گذاشته است. در همين راستا، توكويل در نظريه‌هاي خويش استدلال مي‌كند كه توسعه مستلزم بازگشت به سرمايه انساني به خصوص مهارت‌هاي مدني است. اين پژوهش به دنبال بررسي اين امر است كه آيا نظريه سرمايه اجتماعي نيز مي‌تواند تاثير يكساني بر مبــاحث توسعه سياسي به ويژه مشاركت و رفتار سياسي بر جاي گذارد؟ بر اساس منطق «پيوندهاي ضعيف»، مشاركت سازماندهي‌شده از طريق پيوند افراد با طيف‌هاي گسترده‌تري از مردم سبب مي‌شود سرمايه اجتماعي ميان‌گروهي در ميان شهروندان افزايش پيدا كند. بنابراين به نظر مي‌رسد افزايش مشاركت در ميان مردم در نهايت منجر به افزايش فعاليت‌هاي همكاري‌جويانه آنها مي‌شود. درحالي كه تاثير تعاملات اجتماعي بر روابط سياسي بسيار مورد توجه بوده است، تحقيقات تجربي بسيار ناچيزي براي بررسي تاثيرات اين شبكه‌ها به‌ويژه در ارتباط با رفتار سياسي وجود دارد. بر اين اساس، پژوهش حاضر به دنبال پاسخ به اين سوال است كه آيا بين شبكه‌هاي اجتماعي با رفتار سياسي دانشجويان رابطه وجود دارد يا خير؟ براي آزمون فرضيه‌ها در مورد رابطه پيوندهاي اجتماعي و مشاركت سياسي از روش‌هاي تحليل همبستگي و تحليل رگرسيون چندمتغيره استفاده شد. با تقسيم سرمايه اجتماعي به دو بعد ساختاري و ارتباطي و مشاركت سياسي به سه سطح بي‌تفاوتي سياسي، مشاركت سياسي رسمي ‌و مشاركت سياسي فعال، يافته‌هاي پژوهش نشان داد كه هرچند هر دو بعد سرمايه اجتماعي، رابطه معني‌داري با ابعاد مشاركت سياسي داشتند، اما سرمايه اجتماعي ارتباطي تاثير بيشتري بر روي رفتار سياسي دانشجويان داشته است.

The studies of scholars show that social links and interactions have had a positive effect on political behavior. In this context, Tocqueville argues that development requires human capital in general and civil skills in particular. This paper is going to find whether social capital can also have the same effect on political development in general and political participation and behavior in particular. According to the logic of “weak ties”, organized participation through individual link with a wider range of people leads to increase in social capital among a group of citizens. Thus, when political participation increases among people it is finally conducive to increase cooperative activities among them. Accordingly, this study seeks to find the relationship between social networks and political behavior of the students. For testing the hypotheses regarding the relationship between social links and political participation, correlation analysis and multiple regression analysis were used. Findings show that although the two dimensions of social capital (structural and communicational) have meaningful relationship with political participation dimensions (indifferent, formal and active), communicational social capital has more effect on political behavior of the students.