بررسي اثر مينو سايكلين بر روند كيندلينگ آميگدال در موش هاي صحرايي

Effect of minocycline on amygdala kindling acquisition in rats

مقدمه: مينوسايكلين يك آنتي‌بيوتيك از خانواده تتراسايكلين است؛ كه علاوه بر خاصيت ضدميكروبي داراي ويژگي ضد التهابي، ضد آپوپتوز و آنتي اكسيداني و داراي اثرات محافظتي روي سلولهاي عصبي است. با توجه به ارتباط تشنج با مرگ و مير سلولي و التهاب، هدف از اين تحقيق بررسي اثر مينوسايكلين بر روند كيندلينگ آميگدال در موش‌ هاي صحرايي است. روش‌ها: در اين مطالعه تجربي 3 گروه موش صحرايي (21 سر) پس از جراحي استريوتاكسيك و يك هفته دوره بهبودي، تحريكات كيندلينگ (2 بار در روز با فاصله زماني شش ساعت) را دريافت مي كردند. در گروه اول (7=n) حيوانات تنها تحريكات كيندلينگ را دريافت مي كردند، به حيوانات گروه دوم (7=n) روزانه سالين (1 ml/kg)، و گروه سوم (7=n) مينوسيكلين با غلظت 25 ميلي گرم به ازاي يك كيلوگرم حيوان (mg/kg) به صورت داخل صفاقي (60 دقيقه قبل از هر تحريك) تزريق شد. مدت زمان امواج تخليه متعاقب تجمعي (Cummulative Afterdischarge duration)، مدت زمان تشنج تجمعي (Cummulative Seizure duration) و مراحل رفتاري تشنج (Seizure Stage; SS) حيوانات اين سه گروه پس از كيندلينگ با يكديگر مقايسه شدند. يافته‌ها: در گروه سوم، تزريق 10 روزه مينوسايكلين (mg/kg 25) توانست ADD تجمعي (گروه كنترل: 64.5±907.02 گروه مينوسايكلين: 67.9±717.8) [F(18, 216)=3.5, p < 0.001]، و SD تجمعي (گروه كنترل: 79.8±999.04 گروه مينوسايكلين: 77±776.31) [F(19, 228)=3.8, p < 0.001] را نسبت به گروه كنترل (گروه دوم) به طور معني داري كاهش داد. همچنين تزريق مينوسايكلين تعداد تحريكات لازم براي بروز مراحل سوم (P < 0.05) (گروه كنترل: 0.6±7.2 گروه مينوسايكلين: 1±11) و پنجم (گروه كنترل: 0.1±10.07 گروه مينوسايكلين: 0.3±18/7) (P < 0.001) تشنج را به طور معني داري افزايش دهد. نتيجه گيري: نتايج بدست آمده از اين تحقيق نشان داد مينوسايكلين مدت زمان لازم براي كيندلينگ آميگدال را افزايش داده و داراي اثرات ضد تشنجي است.

Introduction: Minocycline is a derivative of tetracycline that has anti-inflammatory, antiappoptic, antioxidant and neuroprotective effects. Since there is a relationship between cell death and seizure, the aim of this study was to examine the role of minocycline in development of amygdala kindling in Wistar rats. Methods: In this study, 21 rats were divided into three groups. After sterotaxic surgery and 1 week recovery period, rats received kindling stimulations (twice daily at 6 hour intervals). Group 1 (n=7) received daily kindling stimulations. Groups 2 (n=7) and 3(n=7) received saline (1 ml/kg) and minocycline (25 mg/kg), respectively, 60 min before kindling stimulation. Cumulative After discharge Duration (ADD), Cumulative Seizure duration (SD) and Seizure Stage (SS) were recorded and compared to the control group. Results: In group 3, intraperitoneal administration of minocycline for 10 days significantly reduced cumulative ADD (control group: 907.2±64.5, minocycline group: 717.8±67.9) [F(18, 216)=3.5, p < 0.001]، and cumulative SD (control group: 999.4±79.8, minocycline group: 776.1±77) [F(19, 228)=3.8, p < 0.001] compared to control group (group 2). It also significantly increased the mean number of stimulations to achieve the seizure stage 3 (control group: 7.2±0.6, minocycline group: 11±1) (P < 0.05), and 5 (control group: 10.7±0.1, minocycline group: 18.7±0.3) (P < 0.001). Conclusion: According to the obtained results, application of minocycline increases the time required for amygdala kindling and may have anticonvulsant effects.