آزمون هم‌گرايي باشگاهي بين استان‌هاي ايران: يافته‌هاي جديد با استفاده از تحليل ناپارامتريك

Testing the Club Convergence Among Iran’s Provinces: New Evidences Using non-Parametric Analysis

در اين مقاله فرضيه تشكيل هم‌‌گرايي باشگاهي بين GDP سرانه واقعي استان‌‌هاي ايران با استفاده از رگرسيون چندكي ناپارامتريك و رويكرد پويايي‌‌هاي توزيع طي دوره زماني 1379- 1388 آزمون مي‌‌شود. نتايج تحقيق حاكي از شكل‏گيري دو باشگاه هم‌‌گرايي بين استان‌‌هاي كشور است كه اكثراً به سمت باشگاه فقير در حال هم‌‌گرايي‌اند. همچنين، محاسبه سرعت هم‌‌گرايي حاكي از ناهمگوني شديد بين الگوهاي رشد اقتصادي استان‌‌هاست به‏ طوري ‏كه براي ارتقاي GDP سرانه استان‌‌هاي فقير به سمت باشگاه ثروتمند به دوره زماني بين 20 تا 60 سال نياز است. طبقه‌بندي JEL: C21، O47، R11

In this paper, the formation of club convergence hypothesis among real per capita GDP of Iran’s provinces is tested using non-parametric quantile regression and distribution dynamics approach during 2000-2009. The results show the forming of two convergence clubs among Iran’s provinces mostly are toward the poor club. Also, calculation of convergence speed indicates severe heterogeneity of economic growth pattern among Iran’s provinces. So, based on results, it takes 20 to 60 years for GDP of poor club provinces to catch up with rich one. JEL Classification: C21; O47; R11 Keywords: Club Convergence, non-parametric quantile regression, distribution dynamics, Iran’s Provinces.