رويكرد برون‌گرايانه تامس كوهن به تاريخ علم

Kuhn’s Externalistic Attitude toward History of Science

در نگارش تاريخ علم تا نيمه دوم قرن بيستم رويكردي درون‌گرايانه غلبه داشت. بر اساس اين رويكرد وظيفه مورخ اين است كه تاريخ عقلاني نظريه‌ها را بنويسد و نشان دهد كه تاريخ علم، تاريخ انباشت يافته‌ها و ابداعات فردي است. با انتشار آثار كوهن تحولي انقلابي در تاريخ نويسي ايجاد شد. او تحت تاثير مورخيني مانند كوايره و باترفيلد علم را به عنوان نهادي جمعي مورد مطالعه قرار داد و بر اين اساس تاريخ علم را تاريخ گسست‌ بين كليت‌هاي پارادايمي معرفي كرد. وي متون تاريخي و درسي متداول را متضمن فلسفه‌اي پوزيتيويستي مي‌دانست و بر بازنويسي اين متون بر پايه‌ رويكرد تاريخي جديد تاكيد داشت. منتقدين كوهن نيز به نوبه خود رويكرد او را متضمن عناصري نسبي‌گرايانه و ضدعقلاني دانسته‌اند. مشكل اصلي اين است كه كوهن به منطق بين پارادايمي باور ندارد و بحث از علل طرح يك نظريه را جايگزين بحث از دلايل مي كند. واژگان كليدي: درون‌گرايي، برو‌ن‌گرايي، كل‌گرايي، پارادايم، انقلاب‌هاي علمي