بررسي تاثير هويت‎بخشي سازماني بر رضايت شغلي و تمايل به ترك شغل با در نظر گرفتن نقش ميانجي رفتار شهروند سازماني (مطالعه موردي: كاركنان شهرداري منطقه 2 تهران)

Investigating the Impact of Organizational Identification on Job Satisfaction and Turnover, Given the Mediation Role of Organizational Citizenship Behavior (Case Study: Region 2 of Tehran Municipali

پژوهش حاضر با هدف بررسي تاثير هويت‌بخشي سازماني بر رضايت شغلي و تمايل به ترك شغل با درنظر گرفتن ميانجي رفتارهاي شهروندي انجام شده است. جامعه آماري تحقيق حاضر كليه كاركنان شهرداري منطقه 2 شهر تهران است. بر اساس حجم جامعه، نمونه‌اي متشكل از 260 نفر از طريق فرمول كوكران، با روش نمونه‌گيري تصادفي ساده، انتخاب شد. روش تحقيق توصيفي- همبستگي است. براي آزمون فرضيات تحقيق از آزمون رگرسيون و از مدل معادلات ساختاري براي برازش كلي مدل استفاده شد. نتايج تحليل مدل معادلات ساختاري (تحليل عاملي تاييدي) حاكي از استاندارد و مناسب‌بودن مدل ارايه شده است. نتايج حاصل از مدل تحقيق نشان داد رفتار شهروندي سازماني به منزله ميانجي‌اي است در رابطه بين رضايت شغلي، ترك شغلي، و هويت‌بخشي سازماني

The present study investigated the mediating role of Organizational Citizenship Behavior (OCB) in the relationship between job satisfaction, turnover, and organizational identification. The population of the present study included all employees working at Tehran municipality at district 2 and the sample consisted of 260 employee’s selected using random sampling and Cochran formula. The research methodology was descriptive-correlational. To test hypotheses, we have used regression test and structural equation modeling to fit the overall model. The results of structural equation model analysis (confirmatory factor analysis) indicated that the model was standard and appropriate. The results of the study model showed that Organizational Citizenship Behavior was a partial mediator in the relationship between job satisfaction, turnover, and organizational identification.