بررسي تطبيقي اسطوره ميترا در اوستا و وداها

A Comparative Study of the Myth of Mithra in Avesta and the Vedas

اسطوره، داستان يا سرگذشتي است كه متضمن روايت يك آفرينش است. شخصيت‌هاي آن موجوداتي مافوق طبيعي هستند. ميترا، اسطوره‌اي هندي و ايراني است كه جنبه‌هاي اسطوره‌اي آن در اوستا و وداها آمده است. اين خدا مفهوم‌هايي همانند: «معاهده، توافق، ميثاق، اتحاد و وعده» را شامل مي‌شود و دو ريشه هند و اروپايي *?mei به معني «مبادله كردن» و ريشه *?m? به معني «اندازه گرفتن» براي واژه ميترا پيشنهاد شده است. در اوستا، سرود مهر يشت به اين ايزد اختصاص دارد. در اين يشت مفهوم «اتحاد» براي ميترا مناسب تر از مفهوم «پيمان» به نظر مي‌رسد. ميترا، ويژگي‌هاي مشترك زيادي در متون اوستايي و ودايي دارد. بارزترين ويژگي ميترا در اوستا، مهر داراي فراخ چراگاه است. در وداها، ميترا در ايزد آتش اگني متجلي مي‌شود. تفاوت بين ميتراي ودايي و ميتراي اوستايي در اين است كه ميتراي ودايي فاقد ويژگي‌هاي رزمي است. در وداها ويژگي‌هاي رزمي به ايندراي جنگجو تعلق دارد.