ديدگاه هوسرل در باب علم

Husserl on Science

هوسرل با معيار رويكرد طبيعي تمايز طبيعي تمايز قاطعي بين علوم طبيعي پديده شناسي قايل مي شود و همين آغشته نشدن پديده شناسي به گرته‌برداري از علوم، فرصت مناسبي را براي بررسي و تحليل مباني علوم طبيعي از منظر بيروني پديده شناسي فراهم مي كند. در اين نوشتار سعي خواهيم كرد از منظر پديده‌شناسي هوسرل به رياضيات و فيزيك (به عنوان نوع آرماني علم طبيعي) نگاهي بيافكنيم. خواهيم ديد كه از اين منظر رياضيات، به عنوان نظريه ممنيفلدها به باز توليد جهاني مثال مي پردازد كه همان زمينه پژوهش علمي (به ويژه در مورد فيزيك) محسوب مي شود. ديدگاه هوسرل در رياضيات و علوم طبيعي به ترتيب به ديدگاه‌هاي صورت گرايي و پراگماتيسم نزديك است.

Husserl, with respect to natural attitude, makes a crucial distinction between natural sciences and phenomenology, and this distinction provides an appropriate opportunity to enquire into the foundations of science from the phenomenological viewpoint. Here we consider mathematics and physics from this viewpoint. We see that mathematics as the theory of manifolds, reconstructs the ideal world which is recognized as the scientific research field. Husserl’s viewpoint in mathematics and natural science respectively tends to formalism and pragmatism.