بررسي فرضيه منافع مغز در ايران

Investigating the Brain Gain Hypothesis in Iran

از ديدگاه ادبيات جديد مهاجرت ‌مغزها، احتمال مهاجرت به اقتصادهاي با دستمزد بالاتر، بازده انتظاري تحصيلات را براي افراد باقيمانده در وطن افزايش مي‌دهد، به همين دليل افراد را به سرمايه‌گذاري در تحصيلات تشويق مي‌كند و از اين طريق ممكن است كاهش اوليه در ذخيره سرمايه‌انساني ناشي از مهاجرت ‌مغزها را جبران كند. در اين مطالعه به منظور بررسي فرضيه منافع ‌مغز و محاسبه خالص منافع‌ مغز در ايران، با استفاده از آمار و اطلاعات مهاجرت مغزها به كشورهاي گروه هفت طي دوره 1339-1388، اقدام به برآورد سيستم معادلات همزمان متشكل از دو معادله سرمايه‌انساني و رشد اقتصادي نموده‌ايم. نتايج تجربي نشان مي‌دهد فرضيه منافع ‌مغز در ايران تاييد مي‌شود (ضريب متغير مهاجرت مغزها در معادله سرمايه ‌انساني مثبت است)، اما به دليل اثر منفي و قوي‌تر مهاجرت مغزها بر رشد اقتصادي، خالص منافع ‌مغز منفي است.

In the view of new brain drain literature, the possibility of emigrating to an economy with higher wages raises the expected return of education for remained individuals will generate incentives for individuals to make investments in education. So, this may compensate the initial reduction in the human capital stock. In this paper to test the brain gain and compute the net brain gain in Iran, we have estimated the system of simultaneous equations that contain the human capital and economic growth equations. We use the data of census and information of the emigration of skilled labor to G7 countries in during 1960-2009. The estimation results by 3SLS method say that the brain gain hypothesis is not rejected in Iran (the coefficient of drain in human capital equation is positive), but because of the negative and strongest effect of brain drain on economic growth, the net brain gain is negative.