بهبود توان تفكيك طيف سرعت با استفاده از روش شباهت وزني

از مهم‌ترين مراحل پردازش داده‌هاي لرزه‌اي بازتابي، تحليل سرعت است كه سرعت مناسب براي تصحيح برون‌راند نرمال و برانبارش را براي بازتابنده‌ها، برآورد مي‌كند. يكي از روش‌هاي مرسوم تحليل سرعت، محاسبه شباهت است. عوامل گوناگوني از جمله گسترش دوراُفت، نسبت سيگنال به نوفه، طول پنجره و مانند آن روي توان تفكيك طيف سرعت و پهن‌شدگي آن تاثيرگذار است. افزايش تفكيك در محاسبه شباهت سبب مي‌شود كه دقت برآورد سرعت تصحيح برون‌راند نرمال و برانبارش بهبود يابد و همچنين مي‌توان رويدادهاي بازتابي را كه از نظر سرعت ‌و زمان دوطرفه به يكديگر نزديك هستند از يكديگر تفكيك كرد. كيفيت طيف سرعت به حساسيت محاسبه شباهت به تغييرات سرعت، بستگي دارد. با محاسبه عبارات وزني كه به تغييرات سرعت حساس‌تر هستند، مي‌توان كيفيت طيف سرعت شباهت را افزايش داد. پياده‌سازي روش وزني رابطه مستقيمي با بسط تيلور شباهت دارد. مي‌توان ميزان شباهت را با استفاده از كمينه كردن تابع وزني آن افزايش داد. در مقايسه، شباهت وزني بهتر مي‌تواند قله‌هاي شباهت را براي تشخيص رويدادهاي تداخلي متمايز كند. كارايي روش شباهت وزني با اِعمال بر داده‌هاي لرزه‌اي مصنوعي و واقعي بررسي شده و نتايج آن با روش شباهت متداول مورد مقايسه قرار گرفته است. نتايج به‌دست آمده بيانگر آن است كه روش شباهت وزني نسبت به روش شباهت متداول داراي توان تفكيك بيشتري است.