بررسي تطبيقي بازآفريني اسطوره پرومته در شعر معاصر عربي و فارسي

حضور گسترده اسطوره و بازآفريني آن در ادبيّات معاصر جهان، از جمله ادبيّات فارسي و عربي سبب نوآوري و غناي ادبيّات گرديده است. اسطوره يوناني «پرومته» يكي از اين اسطوره هاست كه شاعران ادب فارسي و عربي براي بيان مفاهيم سياسي و اجتماعي از آن به عنوان نماد سركشي، اعتراض، مقاومت، رهايي و... بهره گرفته اند. پژوهش حاضر بر آن است تا اين گونه ادبي را كه از قلمروهـاي شاخص ادبيّـات تطبيقي بـه شمار مي آيد، در شعر برخي از شاعران برجسته ادب فارسي از جمله: «احمد شاملو»، «نادر نادرپور»، «سياوش كسرايي» و برخي شاعران چيره‌دست ادب عربي از جمله «عبد الوهاب بياتي»، «بدر شاكر السّيّاب»، «ابو القاسم شابي» و... بررسي نمايد. به طور كلي شاعران مذكور بنا بر انگيزه ها و اهداف سياسي– اجتماعي خويش اسطوره پرومته را در آثار خود به كار برده‌اند و از اين اسطوره براي بيان احساسات خود، بـرانگيختن ملّت، اعتراض نسبت به واقعه اي نامطلوب و... سود جسته‌اند. تحليل علل كاربرد اين اسطوره در شعر معاصر فارسي و عربي و بررسي چگونگي بازآفريني آن و نيز بيان وجوه اشتراك و افتراق اين بازآفريني از محور هاي بنيادين اين جستار است.