سرمايه اجتماعي اعضاي هيات‌علمي دانشگاه علوم پزشكي اصفهان

Faculty Member`s Social Capital of Isfahan University of Medical Sciences

مقدمه: بدون ترديد ميزان سرمايه‏ي اجتماعي جامعه برآيندي از سرمايه‌هاي اجتماعي گروه‌هاي كوچك مي‏باشد، كه در بين اقشار مختلف جامعه متفاوت است و انتظار مي‏رود گروه‏هاي حرفه‏اي و شغلي مختلف با توجه به ميزان دانش، نگرش و سرمايه‌گذاري به عمل آمده توسط جامعه بر روي آنان از سطوح مختلفي از اين متغير اجتماعي بهره برده باشند. هدف از انجام پژوهش حاضر، شناسايي سطح و چگونگي سرمايه اجتماعي و مولفه‌هاي آن در دانشگاه علوم پزشكي اصفهان بوده است. روش بررسي: تحقيق حاضر كاربردي و از نوع توصيفي كه جامعه آماري را كليه اعضاي هيات‌علمي دانشگاه علوم پزشكي اصفهان كه 670 نفر در سال (92 – 1391) بوده است، تشكيل داده بودند. حجم نمونه با يك مطالعه مقدماتي و با استفاده از فرمول Cocran150 نفر در نظر گرفته شد كه به روش طبقه‌اي تصادفي با توجه به متغير جنسيت و دانشكده انتخاب گرديد. براي سنجش سرمايه اجتماعي در اين پژوهش از پرسشنامه محقق‌ساخته با استفاده از مدل (Social Capital Assessment Tool) كه توسطKrishna و Shrader در سال 1999 ميلادي ساخته شده است كه روايي صوري و محتواي آن مورد تاييد 8 نفر متخصصان و صاحب‌نظران علوم مديرت و جامعه‌شناسي و پايايي آن نيز 94/0 به دست آمد، استفاده گرديد. تجزيه و تحليل داده‌هاي پژوهش در دو سطح آمار توصيفي شامل (فراواني، درصدها، جداول و نمودارها) و در سطح استنباطي شامل (آزمون t تك نمونه‌اي، t مستقل و آزمون F ) صورت گرفت. يافته‌ها: نتايج نشان داد سرمايه اجتماعي اعضاي هيات علمي برابر با (44/3) بوده است كه نشان مي‌دهد بالاتر از حد متوسط است و نيز نگرش با ميانگين (82/3) بالاترين و اعتماد با ميانگين (14/3) پايين‌ترين سطح از هفت مولفه سرمايه اجتماعي را دارا بودند. همچنين بين سرمايه اجتماعي اعضاي هيات علمي بر اساس متغيرهاي جنسيت، تخصص، مرتبه علمي و دانشكده تفاوت معناداري وجود دارد. نتيجه‌گيري: كليه فعاليت‌هاي آموزشي اعضاي هيات علمي بدون در نظر گرفتن پايگاه اجتماعي آنان از نظر جامعه، سياست‌گذاري‌ها و شرايط اقتصادي امكان‌پذير نيست. از اين‌رو از چند نظر مي‌توان به تقويت اثربخشي سرمايه اجتماعي در كليه ابعاد و فعاليت‌هاي استادان دانشگاه پرداخت، از يك‌سو روابط شبكه‌اي و دروني مانند اعتماد، نگرش، ارتباطات اجتماعي و از سوي ديگر لحاظ نمودن جايگاه و پايگاه اجتماعي و برنامه‌ريزي‌هاي كلان و موقعيت‌هاي مختلف عاملان كنش (اعضاي هيات‌علمي) و با توجه به شرايط اقتصادي جامعه، پرداخت. واژه هاي كليدي: سرمايه اجتماعي؛ اعضاي هيات علمي؛ دانشگاه ها

1. Alvani SM. Management role in the development of social capital. Mahnanh devise 2008;100(11): 221-33.[ In Persian] 2. Hall A, Blass F, Feriss G, Massengale R. Leader reputation and accountability in organizations: Implications for dysfunctional leader behavior. The Leadership Quarterly 2004; 15(4): 515- 36. 3. Brooks K, MuyiaNafukho F. Human Resource Development, Social Capital, Emotional Intelligence any Link Productivity? Journal of European Industrial Training 2006; 30(2):117-28. 4. Seippel O. Sports in Civil Society: Networks, Social Capital and Influence. European Sociological Review. 2008; 24(1):69-80. 5. Snelgrove JW, Pikhart H. Social capital as a management phenomenon: evidence from the British household panel survey. Journal of health politics, policy and law 2009; 68(11):689-94. 6. Baker W. Management and social capital. Chicago: University of Chicago press; 2004. 7. Renani M. The role of human capital in the development of social capital. Journal of Commerce 2006; 11(42):207-19. [In Persian] 8. Leana CR, Van Burren H J. organizational social capital and employment" practices. Academy of management reviews 1999; 24:22-31. 9. Leana CR, Pill FK. Social capital and organization performance: Evidence from urban public schools, university of Pittsburgh. Organization Science 2006; 17(3):353-66. 10.Shirvani A. Impact on social capital in public sector organizations. [PhD Thesis]. Tehran, Islamic Azad University, Science & Research Branche; 2003. [In Persian] 11.Kavoussi E. Design and social capital measurement model, [MSc Thesis]. Tehran, Islamic Azad University, Science & Research Branch; 2005. 12.Krishna A, Shrader E. Social capital assessment tool. Proceeding of the Conference on social Capital and Poverty Reduction 1999 June 22-24; Bangkok; 1999. 13.Feizi T, Abedini S. The relationship between emotional intelligence and social capital (case study). Journal of Economics and Business 2011; 1(1): 43-58. [In Persian] 14.Hezarjeribi J, MardokhRohani A. The relationship between social welfare and social capital in the Sanandaj City. Journal of Applied Sociology 2012; 23(45): 34-50. [In Persian]. 15.Safarzadeh H, Ahmad Sharif M, Zakeri A. Components of social capital effect on faculty careers. Journal of Educational Technology 2011; 5(2):145-52. [In Persian]