مزايا و معايب ظروف پلاستيكي و مقايسه آن‌ها با ظروف شيشه‌اي در صنايع غذايي

استفاده از كالاهاي پلاستيكي به خصوص در صنعت بسته‌بندي و ذخيره‌سازي مواد غذايي به دليل وزن كم و مقاومت مكانيكي بالا، ماده اوليه ارزان، و نگهداري و حمل و نقل آسان بطري‌هاي پلاستيكي، روز به روز در حال افزايش است. در اين مقاله به بررسي اثرات بطري‌هاي پلاستيكي از جنبه‌هاي پزشكي، زيست محيطي و مصرف انرژي پرداخته و با بطري‌هاي شيشه‌اي مقايسه مي‌شوند. طبق آمار گزارش شده، پيش بيني شده است، مصرف بطري‌هاي پلاستيكي در ايران در سال جاري به بيش از 92000 تن افزايش مي‌يابد. زيست تخريب‌ناپذيري، بازيافت و استفاده مجدد با كيفيت پايين اين بطري‌ها باعث شده كه نتوانند مكاني مناسب براي نگهداري مواد خوراكي باشند. انتشار تركيبات سمي در محيط به خصوص در هوا در حين فرايند توليد، آزاد شدن تركيبات سمي گوناگون مانند آنتيموان، روي، مشتقات بروميد، دي‌اكسين و فنول‌ها اثرات مخربي است كه اين بطري‌ها بر محيط زيست و انسان خواهند داشت. همچنين استفاده از اين ظرف‌ها به دليل مشكلات متعدد در بازيافت و هزينه زياد جهت خاكچال زباله‌هاي حاصل از بطري‌هاي پلاستيكي، مقرون به صرفه نمي‌باشند. در مقابل اين مواد، بطري‌هاي شيشه‌اي از مواد معدني ساخته شده كه مي‌توانند به راحتي و با هزينه پايين بازيافت شوند (15 تا 20 مرتبه) به گونه‌اي كه بطري‌هاي شيشه‌اي بازيافت شده كاملا كيفيتي مانند بطري‌هاي اوليه داشته و نيز انرژي كمتري را نسبت به انرژي اوليه جهت توليد نيازمند هستند. بطري‌هاي شيشه‌اي مي‌توانند محلي ايمن براي ذخيره‌سازي مواد خوراكي باشند.