سقط جنين و استدلال ذات نوعي

Abortion and the Species Essence Argument

استدلال‌هاي متفاوتي بر مجاز‌نبودن سقط جنين به لحاظ اخلاقي از لحظه لقاح اقامه شده است؛ از جمله استدلال ذات نوعي، استدلال از طريق تقدس حيات انسان، استدلال شيب لغزنده، استدلال از طريق بالقوگي، استدلال آينده‌اي شبيه آينده ما و استدلال از طريق احتمال. در اين مقاله، نخست استدلال ذات نوعي بر اساس ديدگاه مادي‌نگارانه فيلسوفان غربي بررسي مي‌شود و در ادامه بر اساس سه مكتب فلسفي مشا ، اشراق و حكمت متعاليه تقريرهاي جديدي از آن ارايه مي‌گردد. البته آنچه در اينجا در نظر است حكم اخلاقي سقط جنين در نگاه نخست است، صرف نظر از عوارضي مانند در معرض خطر بودن جان مادر كه با عارض‌شدن آنها چه‌بسا اين حكم اوليه تغيير كند.