حوزه‌هاي پنج‌گانه اقليمي‌نويسي در ادبيات داستاني معاصر ايران

Quintuple Areas of Regional-writing in Contemporary Story Literature of Iran

تقسيم بندي نويسندگان و آثارشان بر اساس جغرافياي مكاني و زادگاه آنان فقط زماني پسنديده و درست است كه ويژگي‌هاي مشتركي نيز آنها را به يكديگر پيوند دهد، وگرنه نام گذاري سبك و مكتب بر آثار گروهي از نويسندگان با تكيه صرف بر تعلّق اقليمي‌شان به يك منطقه، امري بي معنا خواهد بود و نويسنده اعتقادي به آن ندارد. داستان‌هاي اقليمي، داستان‌هايي هستند داراي مشخّصه‌هاي مشترك و هماهنگ و در پيوند با يك اقليم خاص و نيز متناسب با خاستگاه نويسندگان آنها و تاثيري كه از آن محيط اقليمي خاص پذيرفته‌اند. همين گونه تاثر‌ها از محيط اقليمي و بازتاب آن در داستان‌هاست كه سبب اشتراك ميان آثار چند نويسنده هم اقليم با يكديگر و در عين حال تمايز با آثار ديگر نويسندگان اقليمي ساير اقليم‌ها مي‌شود. در اين مقاله، نويسنده پس از بيان سابقه مكتب‌بندي‌هاي متعدد در داستان‌نويسي معاصر ايران و نقد آنها، به ارايه يك تقسيم بندي تازه، دقيق و روشمند از داستان‌نويسي اقليمي، بر اساس معيارهاي مشخص و شناخته شده مي‌پردازد و بر اين اساس، پنج حوزه يا شاخه داستان‌نويسي اقليمي شمال، جنوب، خراسان، غرب (كرمانشاه) و آذربايجان را در ادبيات داستاني معاصر ايران- از مشروطه تا انقلاب اسلامي- مشخص مي‌كند.

Dividing authors and their works based on their geographical location and birthplace is appropriate and true only when their similar features connect them to each other, otherwise naming a school and style of its authors’ works only based on their regional trend toward an area is meaningless and un-justifiable. Regional stories have similar and harmonic features and are accepted in connection with a special region and appropriate with birthplaces of authors and effects that they get from a special region. It is these effects from regional environment and its reflection in stories that caused some sort of similarities among works of some authors living in a same region and simultaneously caused some sort of differences with works of authors from other regions. Author in this article, after expressing the history of schooling in Iran’s contemporary story writing and their criticisms, proposes a new, precise and systematic division of regional story-writing based on definite and defined criteria and defines five area or branch of regional story-writing based on this criteria: north, south, Khorasan, west (Kerman Shah) and Azerbaijan in Iran’s contemporary story writing from constitutional era to Islamic Revolution.