تاثير خرابي بر بهينه‌سازي شرايط عملياتي پيل سوختي غشاي بسپاري براي افزايش بهره‌وري سيستم

خرابي ها در طول دوره كاركرد، شرايط عملياتي بهينه (دما، فشار و رطوبت نسبي گازهاي واكنش دهنده پيل سوختي) جهت بيشينه كردن توان خروجي را پيوسته تغيير مي دهند. در اين مقاله، هدف، افزايش بهره وري سيستم (به مفهوم كيلووات ساعت انرژي الكتريكي توليد شده) با در نظر گرفتن تاثير خرابي ها در طول 10000 ساعت كاركرد پيل است. در اين مطالعه در بررسي يك تك سلول، غشا و لايه كاتاليستي ( الكترود هاي آند و كاتد ) به عنوان موثرترين اجزا روي خرابي پيل سوختي در نظر گرفته شده است. مدل استفاده شده، تخريب پلاتين در لايه كاتاليستي، كاهش ضخامت و آب‌زدايي غشاي بسپاري1 را بررسي مي كند. مدل در قالب سه راهبرد بهينه سازي با دو روش آلگوريتم ژنتيك و پايش حل شده است. نتايج هر دو روش نشان مي-دهند كه با بهينه سازي و كنترل لحظه اي سيستم، بهره وري به ميزان 2/3 درصد نسبت به كنترل لحظه اوليه (بدون لحاظ خرابي ها) افزايش خواهديافت.