معنا به مثابه تجربه

Meaning as Experience

در اين مقاله در صددام تا با نقد نظريه‌هاي معنايي مختلف، اين پيش‌‌فرض را به چالش بكشم كه معنا‌، بخشي از زبان است و در نتيجه براي برقراري ارتباط زباني ميان انسان‌‌ها، اشتراك‌‌ معنايي ميان آنها ضروري است. در اين مقاله ضمن نقد سه دسته از نظريه‌هاي ارجاعي، ساختاري و كاربردي نشان خواهم داد كه هيچ يك از اين نظريه‌ها نمي‌‌توانند ثابت كنند كه برداشت آنها از معنا، «اشتراك‌‌پذيري» آن را ثابت مي‌‌كند. سپس با تكيه بر تفسير تازه‌‌اي از نظريه معنايي ويتگنشتاين متاخر، نشان خواهم داد كه معنا امري شخصي و مبتني بر تجربه‌هاي فردي است. همچنين برقراري ارتباط ميان انسان‌‌ها نه اشتراك‌‌گذاري معنا، بلكه هماهنگي زيستي‌- رفتاري ميان آنها است.