بررسي مشكلات ويژه در گرماسنجي مواد پرتوزا

از زمان كشف مواد پرتوزا در سال 1896 توسط هنري بي كوريل، دانشمندان به شدت علاقمند به مطالعه خواص مختلف مواد پرتوزا از جمله خواص حرارتي و ترموفيزيكي اين مواد شدند. پروژه مانهاتان و مواد پرتوزاي مصنوعي كه بعدها به‌وجود آمد، منجر به گسترش فعاليت‌ها در راستاي به‌دست آوردن داده‌هاي ترمو فيزيكي مواد پرتوزا شد. اطلاعات پيرامون خواص اين مواد باكمك راكتورهاي هسته‌اي گسترش پيدا كرده است. به‌دليل شرايط خاص مواد پرتوزا، مطالعات گرماسنجي در مورد اين مواد از حساسيت‌هاي بالايي برخوردار است و مشكلات اين گونه اندازه‌گيري‌ها در مورد اين مواد نيز، در مقايسه با مواد طبيعي ديگر، گسترده‌تر است. گرماسنجي مواد پرتوزا داراي دو مشكل اساسي است: اولي اثرات تخريب حرارتي و دومي مصونيت آزمايشگر در مقابل تابش‌هاي پرتوزا كه در اين مقاله اين دو مشكل مورد بررسي و تجزيه و تحليل قرار گرفته است.