ايمان مبناي نظام اخلاقي قرآن

A Study of the Fundamental Function of Faith in the Moral System of the Holy Quran

نظام اخلاقي قرآن با ساير نظام‌هاي اخلاقي متفاوت است. نظامي است كه مبنايش ايمان به خدا، غايتش ذات الهي، وسيله رسيدن به آن حب و كسب رضايت او، و شيوه تخلّق به اخلاقيات در آن از بين بردن زمينه رذايل مي‌باشد. وقتي انسان علم يقيني و ايمان به تعليم قرآن كريم كه عزت و قدرت را منحصر در خداي سبحان مي‌داند داشته باشد، نه‌تنها ديگر در دلش جز خدا كسي را اراده نمي‌كند بلكه تمام پستي‌ها و بدي‌ها را از دل و جانش شسته و به زيور صفات الهي آراسته مي‌كند. اخلاق قرآني بر اساس حب الهي و تخلق به اخلاق الهي است. انسان از طريق خدادوستي به صفات خدا مي‌رسد. معناي اينكه عملي به خاطر وجه الله انجام شود آن است كه نتيجه آن عمل جلب خشنودي و رحمت خدا كند.

The Holy Quran’s moral system is different from other moral systems. The Quranic system of morality is based on faith in Allah; its end is arriving at divine essence; its means are devotion to Allah and earnest endeavor to attain divine satisfaction; its behavior code is emulating moral codes and uprooting vice. When any human being arrives at certitude by relying on the divine teachings of the Holy Quran as the word of Allah Who is the sole source of honor and power, they would not admit anything ungodly and unholy into their hearts which are the sole abode of divine features. Quranic morality is based on divine love, divine ethics, love for Allah as a means to and reflection of divine features. Thus any act performed for and in Allah’s name is one that aims at attracting His Divine contentment and mercy.