پيوند معنايي صفات الهي پايان آيات قرآن با مضمون آن‌ها

The Semantic Relationship of the Ending Divine Attributes of the Quranic Verses to their Theme

پيوند معنايي صفات پاياني آيات قرآن با مضمون آنها كه اين نوشتار در مقام بيان آن است، موضوعي بلاغي، تفسيري و كلامي است. به عقيده برخي مفسران، سياق آيات قرآن، بر ارتباط معنايي عميق صفات پايان‌بخش آيات با محتواي آن‌ها دلالت دارد و اين ارتباط به گونه‌اي است كه اگرآن اوصاف كنار گذاشته شوند، در مراد و مقصود آيه خلل ايجاد مي‌شود. در نوشتار حاضر، انواع اين پيوند معنايي ذيل عنوان‌هايي از قبيل تعليل، تاكيد، تلازم، توضيح، تتميم، تقابل و ترغيب، مورد بحث قرار گرفته است.

The research argues that the ending divine attributes of the Quranic verses are related semantically to the verses’ theme. According to the content of the Quranic verses, supported by some commentators, the ending divine attributes of the verses have such a deep semantic relationship with the verse content that if we abandon the ending attributes, some disorder is made in the verse theme. This relation can be a kind of causality diligence, arguing, emphasis, inseparability, and so forth.