معرفي آشنايي بي‌نام و نشان و طرحي نو براي واژه‌سازي در زبان فارسي

Introducing an Unknown-Familiar one and a New Design for Word-Formation in Persian

يكي از انواع لقب‌هاي آشنا ولي ناشناخته در زبان فارسي واژه‌هايي است كه از يك پيشوند نسبت خانوادگي مثل «خاله»، «عمو»، «عمه»، «بابا» و مانند آن‌ها و يك صفت يا حالت ساخته مي‌شود كه دلالت بر شخص يا موجودي دارد كه صاحب آن صفت است. غور و استقصا در ساختار اين القاب نشان مي‌دهد كه شباهت تام به كنيه‌هاي عربي دارد و از هر جهت استعداد ارايه‏ي يك فرايند ساخت‌واژي قياسي، براي توليد واژه، با هدف پاسداري از زبان فارسي و گسترش توانايي آن را دارد. و به شكل قياسي مي‌توان آن را الگويي براي ساخت واژه‏هاي تركيبي جديد با بار هنري و ادبي و حتي حِكمي براي غني‏سازي زبان فارسي قرار داد.

One of the familiar but unknown titles in the Persian language is the concept of ʹterminologiesʹ which are formed by suffixes (such as ʹkhalah/amah=aunt, amoo= uncle, baba=father, etc.) and an adjective which indicates the characteristics of the person that is defined. Deep investigation of this concepts shows that it is fully similar to its Arabic counterpart, and the application of the word-formation processes used in Arabic may help in guarding and advancing the Persian language.