مكتب هاي ادبي از نگاه واقعيت و لذت با نمونه هايي از آثار هدايت

Concepts of Pleasure and Reality in Literary Schools: Samples from Hedāyat’s Works

مكتب هاي ادبي اروپا داراي جنبه هاي گوناگوني است و جاي آن دارد كه برخي از اين جنبه ها بيشتر كاويده شود. يكي از اين جنبه ها دسته بندي مكتب ها بر پايه واقعيت و لذت ادبي است. واقعيت آن چيزي نيست كه در جهان بيروني و خودآگاهي ماست، بلكه در جهان ناخودآگاه و گاهي در لذت ها كه در نهاد ما نهفته است، حضور دارد. بهترين واقعيت ها را مي-توان در آثار سوررياليستي و مدرنيستي سراغ گرفت، درحالي كه آثار رياليستي معمولاً بيش از آنكه واقعي باشند، واقع‌نما هستند. اگر از ياكوبسن، لاكان و ژيژك ياري بجوييم، مي‌توانيم مكتب هاي ادبي را به سه دسته خيالي، نمادين و امر واقعي بخش بندي كنيم. مكتب هايي چون رياليسم و ناتوراليسم در گروه نخست، مكتب هايي چون سمبوليسم، سوررياليسم و مدرنيسم در گروه دوم و پسامدرنيسم در گروه سوم است. اين مقاله به طبقه بندي و بررسي نظري مكتب هاي ادبي با نمونه هايي از آثار هدايت مي پردازد.