اسكيزوتايپي و دست برتري در افراد غير باليني: مطالعه‌اي بر روي يك نمونه ايراني

Schizotypy and handedness in nonclinical individuals: A study of an Iranian sample population

چكيده زمينه و هدف: مطالعات نشان داده‌اند افراد غير باليني كه دست برتري مخلوط دارند نمرات بالاتري در آزمون‌هاي اسكيزوتايپي مي‌گيرند؛ اما بررسي اين رابطه در جوامع آسيايي نتايج متناقضي به دست داده است. هدف از اين مطالعه تعيين رابطه دست برتري مخلوط و اسكيزوتايپي در يك جامعه غير باليني ايراني است. مواد و روش‎ها: در اين مطالعه توصيفي 150 دانش آموز عادي، 94 دختر(7/62 درصد) و 56 پسر (3/37 درصد) با ميانگين سني 67/0±54/15 سال از دو دبيرستان عادي شركت كردند. آزمودني‌ها به پرسش‎نامه صفات اسكيزوتايپي و سوالات دست برتري پاسخ دادند. رابطه علي بين دست برتري مخلوط و اسيكزوتايپي با استفاده از رگرسيون خطي ساده تعيين گرديد. يافته‌ها: در اين مطالعه هم راستا با ساير مطالعاتي كه در آسيا انجام شده بود، رابطه معني‌داري بين دست برتري مخلوط با اسكيزوتايپي و عامل‌هاي اسكيزوتايپي مشاهده نشد. نتيجه‌گيري: با توجه به اين كه افراد آسيايي به دليل فشار فرهنگي نگرشي كمتر پذيرا نسبت به چپ دستي دارند، به منظور آشكار شدن رابطه واقعي بين اسكيزوتايپي و دست برتري مخلوط استفاده از ابزاري كه ارزش‌هاي فرهنگي را لحاظ مي‌كند ضروري است. واژگان كليدي: دست برتري، ايراني، اسكيزوتايپي