رويكردي انتقادي به انگاره‌هاي كهن‌الگويي زنان در آثار غزاله عليزاده

The Archetypes in the Works of Ghazaleh Alizadeh: A Critical Approach

ويژگي‌هاي مشترك زيادي تعدادي از شخصيت‌هاي زن در داستان‌هاي غزاله عليزاده را شاخص و قابل توجه كرده و از آنها انگاره‌هايي اسطوره‌اييا شبه‌اسطوره‌اي ساخته است؛ ويژگي‌هاي مثبت و منفي شيطانيا فرشته بودن، كودك يا پير بودن همزمان، برخورداري از قدرت جادوي زنانه، فرزانگي روحاني، مظهر الهام و ارضاي معنوي بودن و ديگر ويژگي‌هايي كه براي انگاره‌‌هاي كهن‌الگويي ذكر شده است. از آنجا كه بين نقد اسطوره‌اي و شيوه روان‌شناختي ارتباط كاملاً نزديكي وجود داردو كهن‌الگوها همچون غرايز، بر رفتار انسان تاثيرمي‌گذارند و به شكل‌گيري شخصيت كمك مي‌كنند و هر دوي اينها با انگيزه‌هاي زيربنايي رفتار انسان سر و كار دارند، در اين مقاله با رويكردي انتقادي به تحليل ويژگي‌هاي شخصيت‌هايزن در آثار عليزادهپرداخته شده است.اين پژوهش نشان مي‌دهد كه خلق تصاويريكسويه، رمزآلودگي و ناشناختگي، و نابهنجاري در پيوند بين واقعيت و رويا در خلق چهره‌ زنان از جمله پيامدهاي توجه نويسنده به نشانه‌هاي اسطوره‌اي است.