كليدر در آينه اقليم

Native Literature in Kelidar

ادبيّات بومي (اقليم)، از كلمه بومي «‌native» در زبان انگليسي كه با كلمه ملّت و مردم «‌native»، هم ريشه است به معناي بكر و اصيل و به‌معني قومي كه در محلّي واحد ساكن‌اند مي‌باشد. در رمان‌هاي ناحيه‌اي «‌regional novel»، به كيفيّت و مختصّات جغرافياي بومي و ناحيه‌اي توجّه مي‌شود و رمان بر اين محيط تمركز مي‌يابد (گروه نويسندگان،1380 : 7). اثر كليدر محمود دولت آبادي در سه بافت يا زمينه عشيره‌اي، روستايي و شهري، مورد بررسي قرار گرفته است و تلاش نويسنده بر آن است تا آداب و سنّت‌ها، باورها و فرهنگ توده و تاريخ اين منطقه را به نمايش بگذارد (ميرصادقي، 1366، 468). در اين مقاله سعي نگارنده بر اين است كه با توجّه به اشراف نويسنده بر اقليم و جغرافياي‌منطقه خراسان از فحواي متن به بررسي شاخصه‌هاي ادبيّات اقليمي در رمان كليدر بپردازد.

The word native in native literature is connected to the word nation. It means intact and original and refers to people inhabiting a region. Regional novels focus on the geographical features and details of the specific region where the story in the novel occurs. The present article studies Kelidar by Mahmoud Dowlatabadi from three perspectives: tribal, rural, and urban contexts. It draws the reader’s attention to the rituals, traditions, beliefs, and culture of the people and the history of the region.