بررسي الگوهاي تضاد و همكاري در روابط ايران و تركيه

چكيده مقاله حاضر به بررسي روابط دو سويه ايران و جمهوري تركيه در ادوار تاريخي مختلف مي‌پردازد. بحث اصلي اين است كه ايران و تركيه دو بازيگر مهم منطقه‌اي با نقش‌ها و درجه تاثيرگذاري متفاوت، اما مكمل يكديگر در منطقه خاورميانه هستند كه در گذر تحولات تاريخي بر پايه‌هاي قدرت و نفوذ آن‌ها در منطقه افزوده شده است. البته روابط ايران و تركيه همراه با تغييراتي كه در دوران معاصر در جغرافياي سياسي خاورميانه ايجاد شد، با فراز و فرودهاي گوناگوني مواجه بوده است. مي‌توان اذعان كرد كه روابط ايران و تركيه، در يك مرور تاريخي از زمان صفويه تاكنون، همواره بر تقابل فرصت طلبي و همكاري و همچنين منازعات و رقابت‌هاي منطقه‌اي استوار بوده است. عليرغم عدم تجانس سياسي، فرهنگي و اقتصادي بين دو كشور و وجود مولفه‌هاي واگرا در مناسبات في مابين، ايران و تركيه در سير تاريخي روابط خود به عنوان دو كشور همجوار و دوست، تعاملات و مناسبات فراواني با يكديگر داشته و در مقاطعي از تاريخ، زمينه هاي همكاري و همگرايي در روابط بين ايران و تركيه نمود بيشتري داشته است.