بررسي تطبيقي زبان‌هاي عربي و انگليسيبا استناد به شيوه هاي زبانشناسي مقابله اي و مولّفه هاي آموزشي

فراگيري زبان عربي در مقام زبان دين و فرهنگ ‌به عنوان يكي از غني ترين و پركاربردترين زبان‌هاي دنيا، در جامعه ما با چالش هاي بسياري دست و پنجه نرم مي كند. اين در حالي است كه زبان انگليسي به طور روزافزوني در بين لايه لايه هاي روان، انديشه و ارتباطات اجتماعي نفوذ مي كند و با بهره گيري از تمامي قوا و ابزارهاي رواني، فرهنگي، اجتماعي، آموزشي، رسانه اي و غيره خواسته يا نا خواسته در جهت تخريب ساير زبان ها و فرهنگ ها به پيش مي تازد. مقاله حاضر به روش توصيفي-تحليلي، علل محروميت زبان عربي در مدارس و دانشگاه‌هاي ايران را از زواياي مختلف زبانشناختي و آموزشي به شكل تطبيقي ارزيابي كرده و وضعيت كنوني اين زبان را با توجه به اعتبار زبان انگليسي در مقام زبان بين المللي مقايسه كرده است. بررسي نحو زبان هاي عربي و انگليسي در مقابل زبان فارسي با استناد به شيوه هاي زبانشناسي مقابله اي و نظريه ميانه-رو آلر و ضيا حسيني نشان مي دهد ساختار نحوي زبان عربي كه يكي از زبان هاي سامي است، بسيار متفاوت از زبان هاي هند و اروپايي از قبيل انگليسي و فارسي است، در نتيجه براي زبان آموزان دشواري هاي بسياري ايجاد مي كند. همچنين، بررسي مولّفه هاي برنامه ريزي آموزشي، زبان آموز، كتب و وسايل آموزشي، معلم، و روش هاي تدريس نشان مي دهد كه متاسفانه برنامه ريزي ها و آموزش زبان عربي در مدارس و دانشگاه هاي ايران به دور از تحولات عظيمي كه در آموزش زبان هاي خارجي در سراسر دنيا صورت گرفته اند، اعمال مي-شوند.