بررسي رابطه بين نگرش و عملكرد در كاركنان دانشگاه علوم انتظامي

The study of relationship between attitude and performance among Police academy employee

هدف از انجام اين تحقيق شناسايي رابطه بين نگرش و عملكرد ميباشد. از بين انواع نگرش در ادبيات مديريت رضايت شغلي، وابستگي شغلي و تعهد سازماني از اهميت فراواني برخوردار است. در اين مقاله رابطه بين اين سه نگرش و عملكرد كاركنان بررسي شده است. براياندازهگيري نگرش از پرسشنامه بري فيلدورث و براياندازهگيري عملكرد از شاخصهاي عملكردي ناجا و مصاحبه با سرپرستان مستقيم استفاده شده است. جامعه آماري مورد مطالعه در اين پژوهش شامل كاركنان دانشگاه علوم انتظامي ميباشد كه آزمودنيها بر اساس جدول مورگان تعداد 80 نفر با روش نمونهگيري تصادفي طبقهاي از بين كاركنان انتخاب شدهاند. هر يك از سوالهاي سه گانه تحقيق رابطه بين يكي از نگرشهاي سازماني و عملكرد را مورد بررسي قرارداده است. همچنين براي تجزيه و تحليل دادهها از آمار توصيفي (ميانگين، ميانه، انحراف معيار، واريانس) و همچنين در آمار استنباطي از آزمونهاي t تك گروهي (براي بررسي وضعيت موجود)، ضريب همبستگي پيرسون ( براي تعيين همبستگي بين متغيرهاي نگرش و عملكرد شغلي) و تحليل واريانس يكطرفه (براي سابقه خدمت) رگرسيون (بررسي اثرات نگرش بر عملكرد) استفاده گرديده است. ضريب پايايي پرسشنامهها به وسيله آزمون كرونباخ براي محك اعتبار پرسشنامه نگرش وفرم ارزشيابي عملكرد شغلي كاركنان بهترتيب 96/0 و 97/0 به دست آمد. نتايج حاصل بيانگر وجود رابطه مثبت و معنادار بين نگرشهاي سازماني و عملكردي ناجا بوده است.