تحليلي بر درجه توسعه يافتگي شهرستان هاي استان آذربايجان غربي

The degree of development of west Azerbaijan province

توسعه سريع و شتابان شهرنشيني در كشورهاي در حال توسعه و تمركز روز افزون جمعيت و فعاليت ها در برخي از مناطق، توازن و تعادل منطقه اي را برهم زده است. چنين ويژگي را مي توان معلول سياست هاي رشد قطبي شدن دانست كه در نتيجه آن بخش عمده اي از امكانات كشور در يك يا چند منطقه متمركز و ساير مناطق از پروسه توسعه باز مي مانند. براي ايجاد تعادل مكاني و نظم فضايي، علم برنامه ريزي منطقه اي مطرح و هدف آن رفع نابرابري هاي منطقه اي و ناحيه اي مي باشد. اين مقاله در راستا تمركز گرايي و تحليل نابرابري هاي منطقه اي در سطح ناحيه اي (استان آذربايجان غربي) از نظر امكانات و خدمات در زمينه هاي مختلف مي پردازد. تحقيق به دنبال پاسخ به اين سوال است كه تفاوت توسعه و نابرابري هاي ناحيه اي در شهرستان هاي استان آذربايجان غربي به چه اندازه است؟ آيا ارتباطي بين سطح توسعه و نرخ شهرنشيني در كشور وجود دارد؟ روش تحقيق به صورت توصيفي-تحليلي بوده كه در آن24 شاخص كمي و كيفي انتخاب و بعد از وزن دهي به آنها با استفاده از روش آنتروپي شانون،14 شهرستان استان آذربايجان غربي با روش تاپسيس خطي درجه توسعه يافتگي با تعيين رتبه‌بندي مشخص و سپس با استفاده از ضريب همبستگي ارتباط سطح توسعه با نرخ شهرنشيني در استان بررسي شده است. نتايج تحقيق ضمن ارايه رتبه بندي شهرستان هاي استان به لحاظ توسعه؛ مويد ارتباط معنادار بين سطح توسعه يافتگي شهرستان هاي استان با نرخ شهرنشيني آنها دارد.