ارتباط ادراك رفتار والدين با طرحواره هاي ناكارآمد اوليه

The Relationship between Perceptions of Parental Behavior and Early Maladaptive Schemas

چكيده تحقيقات بسياري بر نقش رفتار پدر و مادر بر شكل گيري مشكلات شناختي و عاطفي فرزندان تاكيد كرده اند، بر اين اساس هدف پژوهش حاضر تعيين ارتباط بين ادراك پيوند والديني با طرحواره هاي ناكارآمد اوليه فرزندان بود. روش پژوهش توصيفي- تحليلي بود، جامعه آماري شامل كليه دانشجويان عادي و دانشجويان مراجعه كننده به مركز مشاوره دانشگاه بوعلي سيناي شهر همدان در سال 1392 بود. در اين پژوهش از دو نمونه باليني و غير باليني استفاده شد كه تعداد آن 203 نفر (نمونه باليني 69 نفر و نمونه غير باليني 134 نفر) بود. جهت انتخاب نمونه باليني از روش نمونه گيري در دسترس و براي نمونه غير باليني از نمونه گيري خوشه اي چند مرحله اي استفاده شد. در اين پژوهش از دو پرسشنامه ارتباط والديني پاركر و پرسشنامه فرم كوتاه طرحواره يانگ استفاده شد. نتايج پژوهش حاكي است بين ادراك مراقبت والدين(پدر و مادر) طرحواره هاي ناكارآمد اوليه رابطه منفي و معني دار و بين ادراك محافظت بيش از حد والدين با طرحواره هاي ناكارآمد اوليه رابطه مثبت و معني دار وجود داشت(05/0P < ). همچنين نتايج نشان داد كه بين ادراك رفتار والدين (مراقبت و محافظت بيش از حد) در گروه باليني و غيرباليني تفاوت معني دار وجود داشت. در مجموع يافته هاي پژوهش حاضر نشان داد رفتار والدين (مراقبت و محافظت بيش از حد) با شكل گيري طرحواره هاي ناكارآمد فرزندان ارتباط دارد، بنابراين مي توان توجه متخصصان را به نحوه رشد شناختي افراد در تعامل با مراقبان اوليه و شكل گيري آسيب هاي شناختي بعدي رهنمون كرد