محاسبه‌ي كارآيي آب در محصولات عمده‌ي كشاورزي شهرستان زابل :رهيافت تحليل پوششي داده‌ها

آب يكي از نهاده‌هاي مهم و محدود در توليد محصولات كشاورزي به شمار مي‌رود‌. هدف از مديريت منابع آب در كشاورزي، افزايش بهره‌وري‌ توليد و بالا بردن كارآيي مصرف آب است. براي رسيدن به اين منظور، در اين پژوهش با استفاده از تحليل پوششي داده‌ها، كارآيي آب مصرفي محصولات عمده كشاورزي و مزارع شهرستان زابل در سال 1390 بررسي شد. نتايج نشان داد ميانگين كارآيي مزارع در شرايط بازده ثابت و متغير نسبت به مقياس به ترتيب 77 و 98 درصد بود. ميانگين كارآيي مقياس 78 درصد بوده كه داراي عدم كارآيي مقياس مي‌باشد. ميانگين كارآيي آب آبياري نيز در شرايط بازده ثابت و متغير نسبت به مقياس به ترتيب 52 و 86 درصد بود. پيشنهاد مي‌شود كه براي رسيدن به كارآيي كامل در محصولات گندم، جو و ذرت‌علوفه‌اي، ميزان آب مصرفي، در شرايط بازده ثابت نسبت به مقياس به ترتيب 3269، 2377 و 7539 مترمكعب به ازاي هر هكتار كاهش يابد. با توجه به نتايج به نظر مي‌رسد با اجراي سامانه آبياري نوين بتوان مقدار آب مصرفي را كاهش داد.