تاثير روش رابطه درماني بر كاهش نشانگان در كودكان مبتلا به اختلال نافرماني مقابله اي

هدف: هدف اين پژوهش، تعيين اثربخشي رابطه درماني بر كاهش علايم اختلال نافرماني مقابله اي (ODD) در كودكان است. روش: طرح پژوهش از نوع پيش آزمون، پس آزمون با گروه گواه بود. با استفاده از روش نمونه گيري در دسترس ?? دانش آموز با تشخيص ODD انتخاب شدند. والدين اين كودكان به صورت تصادفي در دو گروه آزمايش (??n=) و كنترل (??n=) قرار گرفتند. افراد گروه آزمايش تحت آموزش رابطه درماني قرار گرفتند، اما گروه كنترل آموزش خاصي دريافت نكرد. تمام شركت‌كنندگان در سه موقعيت پيش آزمون، پس آزمون و پيگيري، پرسشنامه علايم مرضي كودكان (گادو و اسپيرافكن, ????) را تكميل نمودند. براي تحليل داده ها از روش هاي آزمون تكرار سنجش دوعاملي و آزمون مقايسه هاي جفتي استفاده شد. يافته ها: تحليل نتايج نشان داد كه علايم اختلال نافرماني مقابله اي كودكان در گروه آزمايش در مقايسه با گروه كنترل كاهش معني داري يافته است. نتيجه گيري: رابطه درماني، به عنوان يك روش آموزشي، براي درمان اختلال نافرماني مقابله-اي موثر واقع شده و موجب كاهش نشانگان اين اختلال در كودكان مي-شود.