تاثير تمرين طناب‌زني مدون بر مهارت‌هاي دستكاري دانش‌آموزان كم‌توان ذهني

هدف: تحقيق حاضر با هدف مطالعه تاثير تمرينات طناب‌زني مدون بر مهارت‌هاي دستكاري دانش‌آموزان كم‌توان ذهني گرفت. روش: در اين پژوهش كه از نوع نيمه تجربي است، تعداد 30 دانش‌آموز كم توان ذهني (سن8 تا 11 سال) به صورت در دسترس هدفمند انتخاب شدند. از آزمودني ‌ها پيش آزمون با استفاده از خرده‌آزمون كنترل شي در آزمون رشد حركتي درشت ـ2 گرفته شد. سپس آزمودني ‌ها بر اساس نمرات كسب شده در اين آزمون رتبه بندي شدند و به روش گروه بندي تصادفي جفت شده در دو گروه تجربي (15=n) و كنترل (15=n) قرار گرفتند. آزمودني ‌هاي گروه تجربي به مدت 8 هفته، هفته اي 3 جلسه، هر جلسه به مدت 45 تا 50 دقيقه تمرينات طناب‌زني مدون انجام دادند. در اين مدت آزمودني ‌هاي گروه كنترل فعاليت ‌هاي عادي مدرسه را انجام دادند و فعاليت موثر و منظم ورزشي ديگري نداشتند. سپس مجدداً از هر دو گروه آزمون به عمل آمد و اطلاعات مورد نياز جمع آوري شد. جهت بررسي معني دار بودن يا نبودن فرضيه‌‌ها از تحليل كواريانس استفاده شد. يافته‌‌ها: تجزيه و تحليل داده ‌ها نشان داد كه تمرينات طناب‌زني مدون بر مهارت‌هاي دستكاري تاثير معناداري داشت (05/0›P). نتيجه‌گيري: پيشنهاد مي شود تمرينات طناب‌زني براي بهبود مهارت‌هاي دستكاري دانش‌آموزان كم‌توان ذهني در مدارس استثنايي اجرا شود.