بررسي تطبيقي ميزان مسيوليّت پذيري دانشجويان مصوب و فراگير دانشگاه علوم انتظامي و عوامل موثر بر آن

Comparative study of responsibility level among longterm and short-term students of police academy and its influential factors

با هدف بررسي تطبيقي ميزان مسيوليتپذيري دانشجويان مصوب و فراگير دانشگاه علوم انتظامي و سهم متغيرهاي رسته خدمتي، پايه تحصيلي و سن در تبيين مسيوليتپذيري آنان، تعداد 171 نفر به روش نمونهبرداري تصادفي طبقهاي از جامعه دانشجويان دانشگاه علوم انتظامي در سال تحصيلي 88-87 انتخاب و پرسشنامه مسيوليتپذيري بر روي آنها اجرا گرديد. همچنين براي تعيين ميزان اعتبار پرسشنامه به روش آلفاي كرونباخ همان تعداد مورد سنجش قرار گرفتند كه ضريب آلفاي كلي 89/0 به دست آمد كه از لحاظ آماري بسيار رضايتبخش است. يافتههاي پژوهش نشان دادند كه ميانگين نمره متغير مسيوليتپذيري در هر دو گروه از دانشجويان دوره آموزشي مصوب و فراگير، رستههاي خدمتي، پايههاي تحصيلي و سن به گونه معناداري بالاتر از ميانگين نظري (72) است. مقايسه ميانگينهاي دو گروه دانشجويان مصوب و فراگير در متغير مسيوليتپذيري نشان ميدهد كه ميانگين نمره مسيوليتپذيري دانشجويان فراگير (14/89) بيشتر از ميانگين نمره مسيوليتپذيري دانشجويان مصوب (53/79) است. همچنين نتايج پژوهش نشان داد كه مسيوليتپذيري دانشجويان در سنين 31-27 بيش از مسيوليتپذيري دانشجويان كمسنتر است. در اين پژوهش مشخص گرديد كه روي هم رفته، 5/13 درصد واريانس مسيوليتپذيري (متغير ملاك يا وابسته) به كمك متغيرهاي مورد مطالعه (متغيرهاي پيشبين يا مستقل) دوره آموزشي (مصوب و فراگير)، رسته، پايهتحصيلي و سن تبيين ميشود. در اين ميان سهم دوره آموزشي (مصوب و فراگير) (32/7 درصد) و سن (64/4 درصد) بيش از متغيرهاي رسته (714/0 درصد) و پايهتحصيلي (82/0 درصد) است و رسته و پايهتحصيلي سهم معناداري در تبيين واريانس مسيوليتپذيري ندارند