بررسي تاثير آمادگي جسماني در سلامت رواني و رضايت از زندگي كارمندان علمي بدوخدمت عقيدتي سياسي ناجا

The study of physical readiness influence on mental health and life satisfaction of scientific new-comers personnels of Aghidati Siasi police

آمادگي جسماني يكي از مولفههاي اساسي در زندگي سالم ميباشد كه ميتواند به بهينه زندگي كردن و كارايي و بهرهوري نيروي انساني در سازمانها كمك كند. در اين ميان با توجه به ماموريتهاي خاص و حياتي ناجا و نياز به آمادگي جسماني بالا اين مساله ميتواند اهميت بسزايي داشته باشد. با توجه به اهميت موضوع اين پژوهش با هدف تعيين سهم آمادگي جسماني در سلامت رواني و كيفيت زندگي ميباشد. به همين منظور آزمون آمادگي جسماني (شامل دو 100 متر، دو 2400متر، شنا سويدي و دراز نشست) برگزار شد و آزمونهاي سلامت عمومي(GHQ) و رضايت از زندگي(SWLS) داينر در بين آزمونها اجرا شد. براي تحليل دادهها از آزمون تحليل واريانس چندمتغيره استفاده شد. نتايج تحليل نشان داد كه بين دو گروه(افراد داراي آمادگي جسماني بالا و افراد داراي آمادگي جسماني پايين) در متغيرهاي اضطراب، افسردگي، كاركرد اجتماعي و كيفيت زندگي تفاوت معناداري به نفع گروه داراي آمادگي جسماني بالا وجود دارد. به اين معني كه افراد با آمادگي جسماني بالا اضطراب، افسردگي و اختلال در كاركرد اجتماعي پاييني داشتند و از كيفيت زندگي بالايي برخوردارند. نتايج اين تحقيق ميتواند مورد استفاده مسيولان تربيتي سازمان ناجا در جهت نگهداشت روحي و رواني كاركنان قرار گيرد.