ملاحظات امنيت ملي و غرب‌گرايي در سياست خارجي تركيه

National security considerations and westernization in turkey foreign policy

اين مقاله به دنبال تبيين پيوند ملاحظات امنيت ملي با سياست خارجي غرب‌گرايانه تركيه است. بررسي تحولات سياسي و روابط خارجي تركيه و سلف آن امپراطوري عثماني طي سده‌هاي اخير نشان مي‌دهد دو دغدغه امنيت ملي در جهت‌دهي به سياست خارجي اين كشور نقش اساسي داشته است: سلطه خارجي و واگرايي داخلي. اين دو موضوع كه وابستگي نزديكي به يكديگر دارند، عمدتاً ريشه در ژيوپوليتيك خاص عثماني/ تركيه داشته‌اند. آنها باعث شده‌اند گرايش و اتكا به غرب به يك ويژگي‌ غالب و دايمي سياست خارجي جمهوري تركيه طي سده اخير تبديل شود. براي غرب نيز حفظ تركيه به مثابه يك متحد استراتژيك به منظور مهار قدرت‌هاي رقيب اهميت اساسي داشته است.

This article explains the link of national security considerations with westernization in turkeyʹs foreign policy. A review of political foreign relations of turkey and its predecessor ottoman empire, shows that two national security considerations have basic role in its foreign policy: foreign domination and domestic dis-integration. These issues, while are too intertwined, come from ottoman/Turkish peculiar geopolitics. These two issues has made western inclination a dominant and permanent character in turkey’s foreign policy in recent decades. Of course, keeping turkey as a strategic partner has been very important for western powers to contain their adversaries.