رابطه جهت‌گيري ورزشي و اعتياد به تمرين در ورزشكاران قهرماني: مطالعه اوليه

هدف اين پژوهش بررسي رابطه جهت‌گيري ‌ورزشي و اعتياد به ‌تمرين و مقايسه اين دو متغير در ورزشكاران زن و مرد رشته هاي انفرادي و تيمي است. از بين ورزشكاران برتر اراك، 286 نفر انتخاب ‌شدند. داده‌ها با "سياهه‌ اعتياد به‌ تمرين" و "پرسش‌نامه جهت‌گيري ‌ورزشي" جمع‌آوري و با ضريب ‌همبستگي، آزمون تي، تحليل واريانس و رگرسيون تجزيه‌ و تحليل ‌‌شد. نتايج نشان ‌داد كه اعتياد به‌ تمرين، برجسته‌بودن نقش‌ تمرين و پيامدهاي روان‌شناختي‌ تمرين با رقابت‌جويي، پيروزي‌گرايي و هدف‌گرايي رابطه مثبت و معناداري‌ دارد. از بين متغيرهاي پيش‌بين، تنها رقابت‌جويي اعتياد به ‌تمرين را پيش‌بيني‌ كرد و ورزشكاران داراي اعتياد به ‌تمرين نسبت ‌به همتايان بدون ‌اعتياد، در سه زير مقياس جهت‌گيري ‌ورزشي، نمره بالاتري كسب ‌كردند. نمره ورزشكاران مرد در زيرمقياس‌هاي رقابت‌جويي و برجسته بودن نقش‌ تمرين و نمره كل اعتياد، نسبت‌ به همتايان زن بالاتر بود و در زيرمقياس‌هاي هدف‌گرايي و پيامدهاي روان‌شناختي تمرين، نمره ورزشكاران انفرادي از ورزشكاران تيمي بالاتر بود.