رويكردهاي مختلف نظريه اختلال ترموديناميكي سيالات كلاسيكي از ديدگاه مكانيك آماري

نظريه اختلال ترموديناميكي سيالات كلاسيكي نظريه كامل و قابل قبولي است كه با استفاده از آن مي‌توان يك روش تحليلي جامعي نسبت به معادله حالت سيالات ساده داشت. اين نظريه نه تنها در محاسبه خواص ترموديناميكي توده‌اي سيال نقش دارد بلكه اخيرا از آن براي محاسبه خواص ترموديناميكي جامدات نيز استفاده مي‌شود. همچنين در نظريه تابعي چگالي كلاسيكي و معادلات انتگرالي نيز نقش مهمي بازي مي‌كند. بر اساس نظريه اختلال ترموديناميكي، كميت‌هاي ترموديناميكي سيالات كلاسيكي وابسته به ساختار مولكولي آنهاست و ساختار مولكولي نيز متاثر از دافعه سخت بين مولكولي است و قسمت جاذبه پتانسيل بين مولكولي، پتانسيل متوسط خالصي را به صورت يكنواخت در سرتاسر سيستم ايجاد مي‌كند و نقش نگهدارنده مولكول‌ها را بر عهده دارد. نسخه‌هاي مختلف اين نظريه شامل: 1) ايده و طرح اوليه كه زوانزيگ با عنوان بسط دماي-بالا1 پايه ريزي كرد و جمله اول اختلال استخراج شد، 2) باركر و هندرسون جمله‌هاي بالاتر اختلال را بدست آوردند و به تبع آن تصحيحات مختلفي براي حل ضعف‌هاي آن ارايه كردند، 3)حالت مرجع سيستم اختلالي را وييك- چندلر- اندرسون با معرفي قطر مولكولي موثر به صورت تحليلي استخراج كردند و سپس با معرفي معيار قطر مولكولي بولتسمن به عنوان نسخه كاملتر نظريه WCA، يعني نظريه BAS معرفي شد. در اين مقاله كليه نسخه‌هاي اين نظريه بررسي شده و روابط رياضي آنها استخراج، و ميزان توانايي‌هاي آنها در پيش بيني داده‌هاي شبيه سازي ارزيابي مي‌شوند و همچنين نظريه ژوو2 را (با نگرش بسط-?) كه با نگرش ديگري غير از زوانزيگ (بسط دماي-بالا) به نظريه اختلال ترموديناميكي نگاه مي‌كند، بررسي مي‌كنيم.