اثر اجراي سياست تعديل اقتصادي در بخش بهداشت و درمان بر رشد اقتصادي ايران

The Effect of Implementing Adjustment Policies in Health Sector on the Economic Growth of Iran

بهداشت داراي اثرات خارجي مثبت اجتماعي و فردي است كه مهم ترين دليل دخالت دولت و ضرورت هزينه‏هاي مربوط توسط دولت‏ها در امر بهداشت عمومي جامعه را ناشي مي‏شود. از دهه چهل به بعد دولت با برنامه‏ريزي‏هاي متفاوت سياست‏هاي مختلفي را دنبال كرده كه در طي آن گستره و نحوه‏ دخالت دولت در بخش بهداشت و درمان تغيير نموده است. از زمان دولت آقاي هاشمي رفسنجاني، در امتداد سياست تعديل اقتصادي، خصوصي‏سازي اين بخش افزايش يافت و تعرفه‏ سازمان‏هاي دولتي عرضه‏كننده خدمات بهداشت و درمان نيز آزادسازي و تعديل گرديد. هدف اين مقاله بررسي چگونگي و ميزان اثرگذاري اعمال سياست تعديل در اين بخش بر رشد اقتصادي مي‏باشد كه با روش مدل خودتوضيحي انتقال ملايم لجستيكي (ال- استار) و با استفاده از داده‏هاي سري زماني 1346-1385 انجام مي‏شود. نتايج نهايي حاكي از اين است كه اجراي سياست‏هاي تعديل طي سال‏هاي 1370-1375 در بخش بهداشت و درمان اثر معني‏داري بر نرخ رشد اقتصادي ايران نداشته است.

Health care is a public good and provides considerable positive externalities. It is the most important reason for the government intervention. Since 1960s, government has followed different policies through different plans during which the scope and methods of government intervention in the health sector has changed. Since President Rafsanjani government, along with the economic structural adjustment policies, privatization of this sector increased and the tariff rates for Government agencies as providers of health services have liberalized and modified. The purpose of this study is to examine the circumstances and the impact of implementing structural adjustment policies on economic growth in this sector through the Logistic Smooth Transition Autoregressive model (L-STAR) during 1967-2006. Final results suggest that the implementation of structural adjustment policies during the years 1991-1996 in the health sector did not have a significant effect on the economic growth of Iran.