دانش «نسب‌شناسي» با تكيه بر نقش شيعيان امامي

A study on genealogy relying on the role of Imamyyeh

دانش «نسب‌شناسي» از شاخه‌هاي علم تاريخ و شعبه‌اي از تاريخ‌نگاري عرب جاهلي است كه پيوند ناگسستني با آن دارد. اين ميراث جاهلي در دوره اسلامي به دلايلي چون، تدوين ديوان، گسترش فتوحات و استقرار قبايل بسياري از عرب در مناطق مفتوحه و گسترش رقابت‌ها و تعصبات و دامن‌زدن برخي خلفا بدانها، رشد سريع يافته و نسب‌دانان و منابع نسبي مهمي پديد آمد. سهم شيعيان امامي و سادات علوي‌تبار در باروري اين دانش، ازاين‌رو كه آن با موضوع امامت و اهل‌بيت ارتباط تنگاتنگي دارد، نمود بيشتري داشته است. آنان تلاش بسياري در دانش نسب‌شناسي داشته و از همان آغاز آثار ارزشمندي در اين عرصه آفريده و سهم سترگي در رشد و بقاي آن داشته‌اند. در اين مقاله ضمن مروري اجمالي بر كليات دانش نسب‌شناسي، نقش و سهم شيعيان امامي در حوزه انساب نگاري مورد بررسي قرار گرفته است.

Genealogy has been counted a subdivision of the science of history and a section of unlettered Arab`s historiography. Some causes like compiling divan, widespread victories and A`rab`s settlement in captured lands, spreading of competitions and prejudices, this inheritance of the unlettered Arab`s age grew rapidly and thereof genealogists and some sources appeared. As the field was in close relation with Imamate and the household of the Prophet, Shi`ite Imamyyeh and Ali`s descendents has played a considerable part in its progression. In yhe paper, an outlook of the field has been presented and the role of Imamyyeh has been described.