نقد و بررسي نظريه جسم‌انگاري روح بر اساس ديدگاه فلاسفه

چكيده حقيقت نفس، يكي از مهم‌ترين موضوعاتي است كه از ديرباز مورد توجه بشر واقع شده و ذهن بسياري از انديشمندان را به خود معطوف كرده است. يكي از پيچيده‌ترين مباحث در اين‌باره، مسيله تجرد نفس است. هم‌ترازي خودشناسي با خداشناسي در آموزه‌هاي ديني، نشان از جايگاه بس رفيع اين پديده شگفت‌انگيز عالم خلقت دارد. تاكيد آيات و روايات بر فناي بدن و بقاي نفس، مسيله ادراكات، تخيلات، خواب‌ديدن و از همه مهم‌تر ماندگاري نفوس و ثواب و عقاب اخروي، فيلسوفان و متكلمان اسلامي را بر آن داشته است كه در حد توان، حجاب از چيستي و هستي اين معماي رازآلود هستي بركشند. در اينكه حقيقت و ماهيت نفس چيست، انديشمندان ديدگاه‌هاي مختلفي ارايه كرده‌اند. پژوهش حاضر با ارايه گزارشي از ديدگاه متكلمان اسلامي و نقد دلايل آنان، در ادامه به بيان دلايل فيلسوفان اسلامي در خصوص تجرد نفس پرداخته است و در نهايت با ارزيابي دو ديدگاه به اين پرسش اساسي پاسخ مي‌دهد كه چرا متكلمان كه وظيفه آنان دفاع از گزاره‌هاي ديني است، با توجه به تصريحات نقلي در خصوص تجرد روح، ديدگاه جسم‌انگاري را درباره روح پذيرفته‌اند.