بررسي آثارتربيتي سپاسگزاري انسان از ديگران در تعليم وتربيت اسلامي

سپاسگزاري به معناي حق شناسي، اظهار كردن حق نعمت و قدرداني از خدمات ديگران در تعليم و تربيت اسلامي به عنوان يكي از اهداف واسطه اي در نظر گرفته شده است چونكه اين هدف زمينه را براي وصول به هدف نهايي تعليم و تربيت اسلامي يعني قرب الي الله و وصول به حق و حقيقت فراهم مي كند. از همين رو در دين اسلام و اخلاق و تربيت اسلامي اين موضوع از اهميت و منزلت عظيم و ارزشمندي برخوردار است. نوشتار حاضر با روش كتابخانه اي و رويكرد توصيفي، تحليلي به شناسايي و استنباط آثار تربيتي سپاسگزاري از ديگران پرداخته است. آثار تربيتي سپاسگزاري از ديگران در دو دسته فردي و اجتماعي بررسي و تبيين شده اند. آثار فردي عبارتند از: افزايش شادي، ايجاد، حفظ و تداوم دوستي ها، غلبه بر خود محوري، انسان دوستي و توجه به هم نوعان، مثبت انديشي و اميد و آرزو نسبت به آينده. از جمله آثار اجتماعي سپاسگزاري مي توان به اين موارد اشاره كرد: ترغيب به اعمال نيك و پسنديده، اصلاح روابط اجتماعي و تعاون و همكاري، دست يابي به عدالت اجتماعي، افزايش امنيت اجتماعي، تقويت كمال گرايي و ايجاد شور و نشاط در جامعه و تمييز افراد نيكوكار و پسنديده ازافراد ناپسند و ناشايسته.