بررسي تطبيقي نقش و روش تربيتي معلمان در فرايند ياددهي – يادگيري از ديدگاه جان ديويي و بوعلي سينا

فرايند ياددهي – يادگيري امري پيچيده ، وسيع و زمان بر است . براي انجام به اين مهم نخستين قدم تعيين اهدافي است كه قصد داريم به آنها برسيم و رسيدن به اين اهداف مستلزم استفاده از روش هاست. آگاهي از روشها و اهداف در فرايند تعليم و تربيت و بويژه نقش و روش تربيتي معلم در فرايند ياددهي – يادگيري مستلزم شناخت آرا مربيان و فيلسوفان و صاحب نظران نامي است.از اين رو هدف پژوهش حاضر بررسي تطبيقي نقش و روش تربيتي معلمان در فرايند ياددهي – يادگيري از ديدگاه جان ديويي و ابن سينا مي باشد. در اين تحقيق ابتدا نقش تربيتي معلم در فرايند ياددهي – يادگيري از نظر ديويي و ابن سينا بيان گرديده و سپس اهداف و روشهاي تربيتي اين دو فيلسوف مورد بررسي قرار گرفته است.اهداف تربيتي ديويي و ابن سينا از منظر معلم و تاثيرات آن بر اجتماع و متربي بررسي شده اند. در ادامه با بررسي شباهت ها و تفاوتهاي اهداف و روشهاي نقش و روش تربيتي معلمان در فرايند ياددهي – يادگيري ديويي و ابن سينا به اين نتيجه مي رسيم: كه هردو فيلسوف مهمترين و اصلي ترين نقش و روش تربيتي معلمان را در فرايند تدريس: رعايت تفاوتهاي فردي ، آموزش گروهي و تدريس براساس رغبتها ، استعدادها و علايق دانش آموزان از مهمترين اهداف معلمان در فرايند ياددهي – يادگيري اين دو فيلسوف است كه باهم اشتراك دارند .