بررسي استدلال تقديرگرايي كلامي با تكيه بر آراي ليندا زاگزبسكي

چكيده بر مبناي «استدلال تقديرگرايي كلامي» اگر علم خداوند به رويدادهاي آينده قطعي و خطاناپذيرباشد، انسان قادر نيست كاري جز آنچه خداوند از پيش مي‏داند، انجام دهد؛ از اين‎رو اعمال انسان اختياري نيست. سازگارگرايان با قبول سازگاري علم پيشين الاهي و اختيار انسان، از طريق رد يك يا چند مقدمه از مقدمات استدلال تقديرگرايي كلامي، به رد آن مي‏پردازند و ناسازگارگرايان، ضمن پذيرش درستي استدلال يادشده، از ميان علم پيشين الاهي و اختيار انسان، يكي را پذيرفته، ديگري را انكار مي‌كنند. اين مقاله مي‎كوشد ضمن معرفي دقيق آراي يكي از سازگارگرايان معاصر، ليندا زاگزبسكي، برتري آراي او را بر ساير نظريات رقيب ثابت كند. مقاله نشان مي‌دهد كه تفاوت آراي زاگزبسكي ـ با وجود نقدهاي وارد بر آن ـ با سازگارگرايان ديگر اين است كه او افزون بر رد «استدلال تقديرگرايي كلامي» (روش سلبي)، الگوي ممكني براي اثبات هم‎زمان علم پيشين و اختيار ارايه مي‏دهد (روش ايجابي).